Prawie siostry - Maria Ulatowska

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Str. 360

Moja ocena 2/6

Pamiętacie swoje marzenia z czasów szkolnych? Planowaliście swoją przyszłość, snuliście przypuszczenia kim będziecie, gdzie zamieszkacie, jak potoczy się Wasze życie. Podobne było z trzema bohaterkami tej powieści. Najlepsze przyjaciółki, nierozłączne. "Te Trzy". Bliższe sobie niż własne rodzeństwo. Prawie siostry.

"Do trzech razy Natalie" - Olga Rudnicka

„DO TRZECH RAZY NATALIE”

Olga Rudnicka
Cykl: "Natalii 5"

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

2015

ISBN 9788379611225

Str. 384

Moja ocena 3,5/6 

Znacie już siostry Sucharskie? A może po raz pierwszy słyszycie o pięciu nietuzinkowych Nataliach? Krótkie przypomnienie, pięć kobiet, córki jednego ojca, bigamisty. Poznały się dopiero po jego śmierci i odziedziczyły po nim całkiem pokaźną sumkę pieniędzy oraz wielki dom. A czemu wszystkie zostały Nataliami? No cóż, celowy zabieg zapobiegliwego tatusia. Żeby się bynajmniej nie pomylić. Sprytnie, prawda? Dla rozróżnienia siostry postanowiły używać drugich imion lub skrótów, i tak Anna, Natalia, Nata, Magda i Natka polubiły się, zamieszkały wspólnie w Mechlinie, a ile przy tym się działo...

Jakiś czas później dziewczyny uwikłały się w kryminalną zagadkę, w której ofiarą był dobry znajomy ich ojca. Ponownie przeżywały czasem zabawne, czasem niebezpieczne perypetie. Tak było w „Natalii 5” oraz „Drugim przekręcie Natalii”.

I tak oto dobrnęliśmy do trzeciej części przygód Sucharskich. Tym razem siostry przeżywają miłosne perturbacje. W końcu postanawiają dać nauczkę swoim mężczyznom i nie informując ich o niczym wyjeżdżają na wakacje pozostawiając cały dom i dzieci na głowach drugich połówek. Oczywiście to Natalie Sucharskie, tak więc wczasy na pewno nie będą zwyczajne i spokojne. Problemy zaczynają się już na samym początku, bo jak tu w sezonie znaleźć pokój dla pięciu sióstr i to jeszcze o odpowiednim standardzie (a co, przecież je stać). Kiedy dziewczynom w końcu udaje się znaleźć kwaterę, wszystko wydaje się wracać do porządku. Nic bardziej mylnego. Nata potrzebuje pomysłu na nową książkę. A jak lepiej szukać inspiracji, jeśli nie prowadząc prywatne śledztwo w sprawie morderstwa? Ofiarą jest młoda dziewczyna, na którą trzy młodsze Sucharskie natknęły się zupełnie przypadkiem w kawiarni. A sprawcy zbrodni są zdeterminowani żeby odzyskać pewien kupon.

Kiedy czytałam pierwszą część serii o Nataliach, byłam zachwycona pomysłem autorki. Pięć kobiet o tym samym imieniu i nazwisku, a każda wyposażona w nietuzinkowy charakter, to musiało obfitować w sceny niczym z domu wariatów. Było zabawnie, a wplatając w to  całkiem sprawnie poprowadzoną zagadkę kryminalną, Rudnicka stworzyła ciekawą, oryginalną historię, a przy tym doskonałą lekturę na wakacje, dla odprężenia, na poprawę humoru.

Niestety w trzeciej części ten pomysł już mi się przejadł. Do tego fabuła opierała się głównie na narzekaniu sióstr, jakich to niedobrych mają tych chłopów. Wątek zbrodniczy oraz poszukiwanie prawdy przez siostry, nie był zbyt ciekawy. Przeciwnie, taki zupełnie nijaki i w moim odczuciu zmarginalizowany. Dopiero, może ostatnia, jedna czwarta powieści wciągnęła mnie nie powodując ziewania i przewracania oczami z myślami, „jakie to nudne/ przewidywalne/ irytujące/ zupełnie oderwane od rzeczywistości”.

Nie to żeby książka nie wywoływała żadnych emocji, przeciwnie. Osobiście ogromnie współczułam partnerom Natalii. Nie mieli chłopaki łatwego życia. Jak nie dorosłe (przynajmniej z założenia) partnerki, to nie mniej upierdliwe dzieciaki. A już postać Amelki niczym z koszmaru.

Sięgając po powieść Olgi Rudnickiej, którą naprawdę cenię za to, że w tak młodym wieku wydała już tyle bardzo dobrych książek, liczyłam na więcej niż ostatecznie dostałam. Być może mój negatywny odbiór „Do trzech razy Natalie” wynikał właśnie z tej wysoko postawionej poprzeczki? Zabrakło mi polotu i fantazji, z których słynie autorka. Nie ukrywam, że najbardziej ucieszyła mnie końcowa adnotacja Rudnickiej, że nie będzie już (przynajmniej w najbliższej przyszłości) kontynuacji „Natalii”. Czekam zatem na nowe przygody, nowych bohaterów i kolejne pomysły pani Olgi, których jej nie brakuje, co udowodniła chociażby poprzez „Fartowny pech”. A „Do trzech razy Natalie” polecam zainteresowanym, aczkolwiek radzę zacząć od pierwszej części żeby w ogóle zorientować się co i jak w temacie piszczy. Bo losy sióstr Sucharskich są poplątane niczym węzeł gordyjski, zawikłane jak labirynt Minotaura i wciągające jak trójkąt bermudzki :).

Poprzednie części:
"Natalii 5"
"Drugi przekręt Natalii"


Książka bierze udział w wyzwaniach:
Klucznik (Love story)
Polacy nie gęsi, czyli czytajmy polską literaturę 
"Historia z trupem"

"Przebudzenie" - Stephen King

"PRZEBUDZENIE"
Stephen King
Przekład Tomasz Wilusz
Wydawnictwo Prószyński i S-ka
2014
978-83-7961-070-9
Str. 536
Moja ocena 4/6

Jak chyba każdy fan Stephena Kinga, niecierpliwie czekałam na premierę „Przebudzenia”. No i się doczekałam. Zamówiłam, otrzymałam, przeczytałam. I oto do jakich wniosków skłoniła mnie ta lektura.

Zacznę od krótkiego przybliżenia fabuły.

"A kto pisze scenariusz naszego życia? Przeznaczenie, czy przypadek? Chcę wierzyć, że to drugie. Pragnę tego całym sercem i duszą. "

Jamie Morton miał sześć lat, kiedy po raz pierwszy spotkał  Charles'a Jacobsa, swoją "piątą osobę dramatu". Młody, przystojny i pogodny pastor zyskał sympatię chłopca, jego rodziny, oraz mieszkańców miasteczka, w którym miał pełnić posługę. Pastor był normalnym człowiekiem, kochał żonę i małego synka. Lubił organizować czas młodzieży z miasteczka. Miał też swoje hobby, dość oryginalne, ale nieszkodliwe. 

Pewnego dnia wydarzyła się tragedia, która wszystko zmieniła. Pastor Jacobs odszedł. Jamie sądził, że już nigdy nie spotka człowieka, którego traktował jak przyjaciela i któremu wiele zawdzięczał. Nie wiedział, że się myli, że po wielu latach ich drogi ponownie się zejdą. I że Jamie będzie tego spotkania mocno żałował. 

Tymczasem po tragicznych wydarzeniach, miasteczko wraca do normalnego życia. Podobnie jak Jamie. Niebawem chłopiec odkrywa w sobie talent i zamiłowanie do gitary. Udaje mu się dostać do szkolnego zespołu. Z biegiem lat, bohater szlifuje swoje gitarowe zdolności, zmienia zespoły, zyskuje fanów i popada w szpony nałogu. Wiele lat później z narkotykowego obłędu i niemal nieuniknionej śmierci, Jamie’go ratuje, nie kto inny, a sam Charles Jacobs. Okazuje się że mężczyzna wykorzystuje niekonwencjonalne metody leczenia ludzi przy pomocy elektryczności. Swoje „uzdrowienia” nazywa przebudzeniami. Wkrótce Jamie odkryje jak straszliwe są konsekwencje każdego przebudzenia. 

Najnowsza powieść Króla, to w przeważającej części historia człowieka zmagającego się z własnymi, zupełnie przyziemnymi demonami. To opowieść o chłopcu, który spełnia swoje marzenia, nastolatka, który wpada w nałóg, w końcu mężczyzny, który sięgnął dna. Ale jest to też opowieść o rozpaczy i szaleństwie. O życiu człowieka i o jego śmierci. Trzy czwarte dobrej obyczajówki prowadzące do jednej trzeciej elektryzującej (dosłownie i w przenośni) historii, zakończonej pełnym napięcia finałem, zdecydowanie w stylu Kinga. 

Fabuła jest nieco przewidywalna. Ale na końcu czeka niespodzianka. King przez większość powieści przeprowadza czytelnika łagodnie, bez przynudzania, ale i bez większych emocji, powolutku, niespiesznie, aż w końcu... łup! I mamy sceny końcowe, które dopadają nas jak grom z jasnego nieba. Autor włącza swoją nieskończoną (i nie ukrywajmy, chorą)  wyobraźnię, serwuje obrazy nie z tej ziemi i wszystko perfekcyjnie finalizuje.

536 stron może niektórych odstraszać. Tomiszcze grube, przyznaję. Ale kiedy tylko otworzymy książkę, przekonamy się, że za taką objętość odpowiada głównie wielka czcionka. Wielka i wyraźna, dzięki czemu czyta się naprawdę szybko i bezproblemowo.

Jeżeli macie jakiekolwiek wątpliwości czy czytać „Przebudzenie”, pozwólcie je sobie rozwiać. To naprawdę dobra książka, która będzie smakowitym kąskiem zarówno dla fanów lekkich horrorów jak i mądrej, ciekawej powieści obyczajowej. 

Wyzwania: Czytam Kinga, Czytam Literaturę Amerykańską, Klucznik

"Fartowny pech" - Olga Rudnicka

"Fartowny pech"

Olga Rudnicka

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Warszawa 2014

ISBN 978-83-7839-774-8

Str. 303

Moja ocena: 5/6

Dziany, Nadziany, Gianni... taki zlepek nazwisk musi oznaczać ciekawą i nieco zaplątaną przygodę. Najnowsze dzieło  Olgi Rudnickiej po prostu musiało trafić na moją półkę. Rudnicka jest dla mnie mistrzynią kryminału z przymrużeniem oka. 

 Filip Nadziany i Krystian Dziany, to koledzy ze szkoły policyjnej, których drogi się rozeszły. Obu bohaterów poznajemy w niezbyt fortunnych okolicznościach. Ten pierwszy padł ofiarą zemsty kobiety, która ośmieszyła go przed znajomymi i rodziną. Nadziany postanowił zmienić środowisko i miejsce pracy i przeniósł się do małej wsi Paszcze, do odziedziczonego po pradziadku domu, totalnej ruiny. Natomiast Dziany, zwany Krysiem, traktował swoje policyjne obowiązki z zaangażowaniem dużo większym od swych kolegów, co jednak wcale nie przysparzało mu zaszczytów. Przeciwnie, koledzy się od niego odsuwali, a kiedy wlepił mandat żonie komendanta, określając ją przy tym niezbyt pochlebnymi epitetami, miarka się przebrała i Kryś został chłopcem od najgorszej roboty, do której nikt się nie garnął. Oburzony tak jawną niesprawiedliwością bohater postanowił porzucić szeregi policji i zostać prywatnym detektywem. W rozwinięciu działalności pomaga mu brat Gianni, który para się specyficznym zajęciem. Jest, hmm... jak to określić? Porządkowym na usługach mafii;).  Kolejne sploty wydarzeń doprowadzają braci do niewielkiej miejscowości, gdzie Kryś spotyka dawnego kolegę. Od tej pory ta niezwykła trójka prowadzi niebezpieczną grę ze światem przestępczym wywołując przy okazji wojnę mafii. Oj będzie się działo.

Luźny, gładki i przyjemny styl Olgi Rudnickiej nie zawodzi i tym razem. Do tego pomysłowo zafiksowana fabuła. Uśmiech mi z twarzy nie schodził. Przy czym cała farsa nic nie ujmuje zagadce kryminalnej. Szkoda tylko, że taka krótka ta książka. To chyba jej główna wada.

Nadziany, Dziany, Gianni... Policjanci i przestępca? Przestępcy i policjant? Czy trzech bohaterów w walce z przestępczym światem? W tej farsie nie ma miejsca na czerń i biel. Mamy tu całą gamę szarości. Czy może raczej kolorów wszelakich. Sprzyjał im fart w sytuacjach bez wyjścia? A może mieli pecha, że w ogóle się w nie pakowali? Cóż, własne zdanie na ten temat możecie sobie wyrobić po przeczytaniu tej powieści. A warto. Dla relaksu, uśmiechu ale i dla prawdziwej kryminalnej historii. 

Polecam książkę, a ja czekam na kolejne powieści pani Rudnickiej.

Wyzwania: Wyzwanie kryminalne

"Wszędzie śnieg" - Gregg Olsen

„WSZEDZIE ŚNIEG”

(„A Wicked Snow”)

Gregg Olsen

Przekład Jan Hensel

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Warszawa 2013

ISBN 978-83-7839-455-6

Str. 463

Moja ocena 4,5/6

Hannah Griffin pracuje w laboratorium kryminalistycznym w hrabstwie Santa Louisa. Prywatnie jest żoną i matką. Jej życie wydaje się poukładane. Pewnego dnia ktoś zostawia na jej biurku w pracy makabryczną przesyłkę, a sekretarka przekazuje krótką wiadomość; „dzwoniła twoja matka”. Hannah jest wstrząśnięta, ponieważ jej matka od dwudziestu lat nie żyje.

Sytuacja zmusza kobietę do zmierzenia się z przeszłością, od której ta za wszelką cenę starała się odciąć. Wspomnienia zimowego, tragicznego dnia z dzieciństwa powracają. Kim naprawdę była matka bohaterki? Czy rzeczywiście zginęła, czy jedynie upozorowała własną śmierć? Dlaczego właśnie teraz i komu zależy na zrujnowaniu szczęścia Hanny? 

Główna bohaterka tej powieści, to kobieta odznaczająca się silną osobowością, która w obliczu mocnych przeżyć nie traci zimnej krwi. Pomimo traumatycznych wydarzeń z dzieciństwa, staje na nogi i postanawia żyć normalnie. Udaje się jej zbudować szczęśliwą rodzinę, a do tego podejmuje trudną pracę, w której notorycznie spotyka się z wszelką patologią. Hannah wzbudziła moją sympatię i uznanie. 

Ciekawa fabuła i bardzo przystępny styl autora składają się na wciągający thriller. Cofając się do przeszłości wraz z bohaterką poznajemy intrygującą i przerażającą prawdę o jej matce, która nie była  wzorem cnót, wręcz przeciwnie. To zimna i wyrachowana kobieta, która nie jedno miała na sumieniu, a jej postępowanie pozostawiło skazę na życiu córki.  

Jeśli miałabym się czego przyczepić, to chyba konkretnego wyjaśnienia kwestii, dlaczego i po co po dwudziestu latach od tragedii, komuś zależy na odkryciu kart z przeszłości. Niemniej sama historia jest dość złożona i zajmująca. Dużym atutem według mnie jest samo zakończenie, ale nic więcej w tej kwestii nie zdradzę:). 

„Wszędzie śnieg” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Gregg’a Olsena i przyznam szczerze nabrałam ochoty na więcej. Tę książkę zdecydowanie polecam.

 Wyzwania:

 

 

"Dallas '63" - Stephen King

„DALLAS ’63”

(11/22/63)

Stephen King

Przekład Tomasz Wilusz

Wydawnictwo Prószyński i S-ka

Warszawa 2011

Str. 857

Moja ocena: 5/6

Kolejne pokaźnych rozmiarów tomiszcze Stephena Kinga trafiło w moje ręce. Przyznam szczerze, że tematyka nie od początku wydała mi się ciekawa. Po prostu jeszcze jedna teoria na temat śmierci prezydenta Kennedy’ego, albo też rozważania co by było gdyby do niej nie doszło 22 listopada 1963 roku w Dallas. Jednak zaraz powiedziałam sobie – przecież to King, a więc historia nie może być konwencjonalna. 

„Dallas ‘63” to niemal 860 stron intrygującej, wciągającej i trzymającej w napięciu powieści, zaplanowanej i utkanej w najdrobniejszych szczegółach.

„Co się wydarzyło?

Wydarzyło się to. I to. I jeszcze to.”

Jake Epping, młody nauczyciel angielskiego Lisbon High School, staje przed możliwością zmiany historii Stanów Zjednoczonych Ameryki. Właściciel podrzędnego baru Al Templeton, pokazuje mu przejście prowadzące do przeszłości i powierza pewną misję, której sam, ze względu na śmiertelną chorobę nie może się podjąć. Misją tą ma być udaremnienie zamachu na prezydenta Kennedy’ego.

Jake, choć nie bez wahania, podejmuje się tego niezwykłego zadania i przenosi się do Ameryki przełomu lat 50-tych i 60-tych, gdzie napotyka odmienną rzeczywistością, niebezpieczne przygody, oraz ludzi bez skrupułów. Bohater przyjmuje nową tożsamość, staje się Georgem Ambersonem, wtapia w społeczeństwo i stara się pozostać zwykłym obywatelem. Jednocześnie misternie i skrupulatnie planuje realizację zamierzonego celu. Ale…

„Przeszłość jest nieustępliwa. Nie chce żeby ją zmieniać.”

Jake dowiaduje się o tym bardzo szybko. Los co chwila rzuca mu kłody pod nogi. Sytuacja komplikuje się bardziej, kiedy na horyzoncie pojawia się miłość. Uczucie, które właściwie nie ma prawa istnieć.

“Któż może wiedzieć, kiedy życie stanie na rozdrożu i dlaczego?”

Oj, nie będzie łatwo i przyjemnie. Naszego bohatera życie postawi przed wieloma niewiadomymi, a każde jego postępowanie będzie miało swój odzew w przyszłości. Z której drogi postanowi skorzystać? I jak to wpłynie na ludzi, na których najbardziej mu zależy?

„Nigdy nie wiemy na czyje życie wywieramy wpływ, kiedy i dlaczego. Przynajmniej dopóki przyszłość nie pożre teraźniejszości. Dowiadujemy się, gdy jest już za późno.”

Nie mogę inaczej podsumować tej powieści, jak tylko - majstersztyk. Kolejny sukces w dorobku Stephena Kinga. Historia niezwykła. Opowiada o sztuce dokonywania wyborów, o miłości, poświęceniu, o zwykłych ludziach, ich codziennym zmaganiu się z teraźniejszością, pytaniach o przyszłość i kontemplacji nad przeszłością. Pikanterii dodaje świat polityki, ciemnych interesów, podejrzanych osobistości.

Akcja rozwija się niespiesznie, toczy powoli aż w końcu rozwija coraz bardziej i bardziej i pędzi prowadząc do nieprzewidywalnego, pełnego emocji i trafnych refleksji finału. Nie ma czasu na monotonię.

Jest kilka rzeczy, które cenię u Kinga najbardziej. Między innymi trzymanie napięcia od początku do końca, bez względu na objętość książki. Poza tym tworzenie charakterystycznych postaci, nie tylko głównych bohaterów, z których każdy wnosi do fabuły coś od siebie. Kolejna sprawa to zakończenia, gdzie tak naprawdę wszystko się może zdarzyć, a ponadto choćby nie wiem jak irracjonalna była sama fabuła, epilog z reguły jest niezwykle logiczny.

„Dallas ‘63” zawiera wszystkie te elementy, o których wspomniałam powyżej, dlatego polecam gorąco zwłaszcza osobom, które zastanawiają się, czy ich życie wyglądałoby lepiej, gdyby mieli możliwość zmienić przeszłość.

Wyzwania: