Shantaram - Gregory David Roberts

Tłumaczenie Maciej Mazan
Wydawnictwo Świat Książki
Str. 688
Moja ocena 4,5/6

Kolejny " krzyczący" tytuł, powieść o której dopiero co było głośno, hit, bestseller, książka życia. "Shantaram" - tajemniczy, egzotyczny tytuł, piękna, kolorowa okładka, orientalny klimat. Do tego doskonała rekomendacja samego Jonathana Carrolla i gros pozytywnych recenzji w sieci. Czy można się oprzeć? Nie. Te wszystkie czynniki razem wzięte, wrzucone do jednego kosza  i wymieszane zadziałały jak magnes na moją osobę. Nie dałam rady się oprzeć, mimo wewnętrznym ostrzeżeniom, że przecież nie mam teraz czasu na tak opasłe tomiszcze, że się na długi czas zablokuję, a tyle fajnych nowych tytułów zawitało do mnie ostatnio. Nic nie pomagało, żadne tłumaczenia. Wzięłam, przeczytałam, i niniejszym prezentuję moje subiektywne odczucia.

"P.S. Kocham Cię" - Cecelia Ahern

"P.S. Kocham cię"
Cecelia Ahern
Wydawnictwo Świat Książki
2011
ISBN 978-83-247-2564-9
Str. 456
Moja ocena: 4/6

Na fali dopadającego mnie ostatnio romantycznego nastroju, postanowiłam zapoznać się z twórczością Cecelii Ahern. Naczytałam się wielu pozytywnych opinii na temat powieści tej autorki. Spośród wielu tytułów wybrałam P.S. Kocham Cię. I powiem Wam, było warto.

Szczęśliwe życie Holly Kennedy rozsypało się kiedy jej mąż zmarł na raka mózgu po zaledwie kilku latach małżeństwa. Kobieta musiała nauczyć się żyć z bólem po stracie ukochanego. W ciężkim powrocie do rzeczywistości pomagali jej rodzina i przyjaciele. A także... zmarły mąż. Gerry pozostawił żonie krótkie wiadomości. A w nich zadania do wykonania. Każdego miesiąca Holly otwiera jedną kopertę i stosuje się  do wskazówek męża. Każda z nich ma być krokiem w stronę normalności. Ale ukojenie bólu po takiej tragedii nie jest łatwe i przed Holly długa droga, aby pogodzić się ze stratą i odzyskać radość życia. 

P. S. Kocham Cię to wbrew pozorom optymistyczna lektura. Zawiera bardzo cenny przekaz. Z jednej strony uświadamia kruchość życia oraz to jak ważne jest by cieszyć się każdym dniem, nie marnować ani chwili na niepotrzebne kłótnie czy zamartwianie się błahymi sprawami. Ale poza tym powieść nasycona jest pozytywną energią, zabawnymi perypetiami bohaterów i ciepłymi uczuciami i oczywiście nie zabrakło momentów wzruszających. Powieść Ahern jest trochę naiwna, lekko odrealniona, ale napisana z polotem i fantazją. Lekki i łatwy w odbiorze język pozwalał się zrelaksować.

Mnogość dialogów i dość duży druk przyczyniło się do niedługiego (mimo sporej objętości) acz przyjemnego czasu z fajną (jeśli mogę tak uprościć) książką. Miłośniczkom powieści romantycznej polecam z czystym sumieniem. P. S. Kocham Cię to z pewnością godna reprezentantka gatunku.

Moje ogólne wrażenie po tej lekturze jest dobre. Szczerze mówiąc spodziewałam się mdłego wyciskacza łez i troszeczkę z dystansem podeszłam do czytania. A tu niespodzianka. Książka wciągnęła mnie na tyle że oderwałam się od rzeczywistości i wielkie było moje zdziwienie, gdy tak szybko dobrnęłam do finału. 

Polecam, zachęcam a ja chętnie odpoczywając od cięższej literatury, sięgnę po inne książki Cecelii Ahern. A według Was która z książek autorki zasługuje na szczególną uwagę?

Wyzwania:
Wyzwanie biblioteczne
Czytam opasłe tomiska

"Wrześniowe dziewczynki" - Maureen Lee

„WRZEŚNIOWE DZIEWCZYNKI”

(„The September Girls”)

Maureen Lee

Przekład Ewa Morycińska – Dzius

Świat Książki

Warszawa 2011

Str. 471

Moja ocena 4/6

Bywa, że los splata ze sobą losy zupełnie różnych ludzi w sposób dosyć nieoczekiwany. Sybil i Cara, w wyniku wielu zbiegów okoliczności, przychodzą na świat w tym samym czasie, pewnej wrześniowej nocy, pod jednym dachem. Nic ich nie łączy a prawie wszystko różni. Ale dzień ich narodzin złączył dwie rodziny, bogatych i wyrachowanych Allardyce’ów oraz biednych jak myszy kościelne Caffrey’ów, którzy poza sobą nie mają nic. Przez dwadzieścia lat śledzimy ich wspólne dzieje, przyglądamy się dorastaniu „wrześniowych dziewczynek”, dzielimy ich radości oraz tragedie. Obserwujemy zmiany jakie zachodzą w tych dwu familiach. Okazuje się, że czasem los bywa przewrotny, jedni wszystko tracą, inni wiele zyskują. Jesteśmy świadkami tego, jak pewne wydarzenia łączą pozornie różnych ludzi a inne dzielą nawet najbliższych. Ponadto wraz z Carą, Sybil, ich braćmi i przyjaciółmi, poznajemy smak wojennej rzeczywistości. 

Wydarzenia przedstawione w książce mają miejsce krótko przed, oraz w czasie trwania II wojny światowej. Autorka w przystępny i ciekawy sposób ukazuje życie społeczeństwa Anglii w tym okresie. Na przykładzie życia bohaterów dowiadujemy się, z jaką codziennością musieli się zmierzyć ówcześni Brytyjczycy, jakie problemy na nich czekały, a także, jak wyglądało życie towarzyskie, moda, dorastanie i dorosłość.

„Wrześniowe dziewczynki” to spokojna, pozbawiona większych zrywów powieść obyczajowa, dla tych, którzy lubią czasem przenieść się w czasie i poznać codzienność zwykłych ludzi w danym miejscu i danych okolicznościach. Interesująca fabuła podana w sposób łatwy i przyjemny, wiele ciekawych postaci, prawdziwe emocje i uczucia, tak można krótko scharakteryzować powieść Maureen Lee. Jedna z lepszych obyczajówek, jakie miałam okazję przeczytać. Niewymagająca, można się przy niej w pełni zrelaksować i odetchnąć od cięższych tematów. Mimo iż mamy do czynienia z czasami wojennymi, to jednak klimat nie przytłacza. Polecam dla odprężenia.

"Dom dzienny, dom nocny" - Olga Tokarczuk

„DOM DZIENNY, DOM NOCNY”

Olga Tokarczuk

 Wydawnictwo Świat Książki

Warszawa 2000

ISBN 83-7227-558-0

Str. 255

Moja ocena 3,5/6

Z twórczością Olgi Tokarczuk miałam okazję po raz pierwszy zetknąć się całkiem niedawno. Z ciekawości wypożyczyłam z biblioteki „Prawiek i inne czasy”. No i popłynęłam. Język, styl, liryczność tego utworu omamiły mnie całkowicie. Wiedziałam, że na tej jednej książce autorki się nie skończy. I tak trafiłam na „Dom dzienny, dom nocny”. A o tym co wyczytałam i jakie wnioski wyciągnęłam przeczytacie poniżej.

„Jeśli znajdziesz swoje miejsce, będziesz nieśmiertelna”

O czym jest powieść Olgi Tokarczuk? Przeplata w sobie historie różnych ludzi, pochodzących z różnych środowisk i mających  odmienny bagaż doświadczeń. Mamy tu między innymi narratorkę i jej męża, ich nieco tajemniczą sąsiadkę, starszą panią z własnym poglądem na świat. Mamy rodzinę patologiczną, w której ojciec pije i bije, co wkrótce także jego syna sprowadza na samo dno. Mamy starego nauczyciela, w którego wspomnieniach nadal jak żywe trwają traumy z czasów wojny oraz bezdzietne małżeństwo, kiedyś szczęśliwe, w którego życie z czasem wkrada się pustka. Jest też historia pewnej niezwykłej świętej oraz losy zakonnika, który spisywał jej żywot, samemu walcząc z przeciwnościami losu. Historie te wydają się nie być w żaden sposób ze sobą powiązane. Można zaryzykować teorię, że wspólnym mianownikiem łączącym losy bohaterów jest właśnie dom. Przy czym dom rozumiany nie tylko jako cztery ściany wypełnione pokojami i meblami, ale także, a może przede wszystkim jako miejsce, w którym ludzie żyją i umierają, gdzie cieszą się chwilami szczęścia lub toną w rozpaczy. Dom o jakim marzą, za którym tęsknią. Schronienie przed światem. I wreszcie, dom jako miejsce, w którym  śnią swoje sny. A w snach wszystko jest możliwe.

Nie było łatwo z tą lekturą. Miałam ogromny problem z wczuciem się w klimat. Początek wydawał mi się nużący i zupełnie o niczym. Jednak w miarę zagłębiania się w kolejne wersy i strony, zaczynałam pojmować sens, odkrywać zawoalowane przekazy. Po skończeniu, doszłam do konkluzji, iż „Dom dzienny, dom nocny”, to nic innego jak filozoficzna rozprawa o człowieku. Niełatwa w odbiorze, skomplikowana jak sam gatunek ludzki. A przy tym niezwykle prawdziwa. Autorka w swej powieści przedstawia ludzkie problemy i dylematy. Motywy z życia wzięte, zarówno te najprostsze, dotyczące niemal wszystkich, jak i najtrudniejsze, stanowiące nawet temat tabu. Tokarczuk poprzez ukazywanie różnych teorii, zmusza czytelnika do refleksji nad własnym życiem i przemijaniem, zachęca do zadawania pytań, co jest w życiu ważne? Co jest dobre a co złe? Czy śnimy za życia, czy też nasze życie jest tylko snem, i co będzie kiedy się zbudzimy?

Ku mojej radości, ta książka jest skarbnicą mądrych i niezwykle trafnych cytatów. Odsyłam do zakładki "Myśli, cytaty, refleksje".

Jest to powieść dla tych, co lubią się czasem zastanowić nad egzystencją człowieka na ziemi. Do przeczytania w ciszy i skupieniu. Najlepiej gdzieś w spokojnym zakątku własnego domu. Być może brzmi to nieco egzaltowanie, jednak zachęcam do zmierzenia się z tą książką, ponieważ można z niej wyciągnąć  naprawdę solidną dawkę wartościowych informacji.

---

Wyzwania: