Fotointerpretacje - Świdermajer po raz trzeci

Zostało mi jeszcze kilka ujęć drewnianych "perełek" Otwocka. Doszłam do wniosku, że trzymanie ich w ukryciu jest zupełnie bez sensu, więc dzielę się :)

"Te wille, jak wójt podaje, są w stylu "świdermajer" czyli spacer po Otwocku

"Jest willowa miejscowość,
nazywa się groźnie Świder,
rzeczka tej samej nazwy
lśni za willami w tyle,
tutaj nocą sierpniową,
gdy pod gwiazdami idę,
spadają niektóre gwiazdy,
ale nie na te wille,
spadają bez eksplozji
na biedną głowę moją,
a wille w stylu groźnym
jak stały, tak stoją -
dzień i noc; i znów nocą
nikły blask je oświetla;
cóż im “Concerto grosso”
Fryderyka Jerzego Haendla!
Te wille, jak wójt podaje,
są w stylu “świdermajer”.

Konstanty Ildefons Gałczyński "Wycieczka do Świdra"

Miały być migawki z Podlasia. Ale w ostatni weekend Otwocku stał pod znakiem Festiwalu Świdermajer. W sobotę udało mi się skorzystać z pleneru w ramach Otwockich Spacerów Fotograficznych [tu fanpage] organizowanych przez Towarzystwo Przyjaciół Świdra [fanpage] Dlatego zamiast na wschód Polski, dziś zabieram Was na Mazowsze.

 

Otwock to miasto w województwie mazowieckim ok. 30 km od Warszawy. Położony jest w dolinie rzeki Świder. W przeszłości słynął jako miejscowość senatoryjno - uzdrowiskowa. To właśnie w Otwocku można znaleźć oryginalny styl architektoniczny, jakiego próżno szukać w całej Polsce. Piękne drewniane budowle z ciekawymi zdobieniami, klimatyczne i tajemnicze "perły drewnianej aritektury". Tak zwane "świdermajery". Nazwę wymyślił prawdopodobnie Gałczyński w przytoczonym powyżej wierszu. Niestety typowych, oryginalnych "świdermajerów" jest w Otwocku coraz mniej. Niszczeją, znikają z powierzchni ziemi. Odchodzą w przeszłość. Wielka szkoda, że miasto nie dba o swoją historię...

Zapraszam na pierwszą część spaceru po otwockich "świdermajerach". 

 

Dawny pensjonat Eden

Obecnie dom Zgromadzenia Zakonnego Sióstr Sług Jezusa

 

 

Detale

 

 

B&W

 

A na koniec... słup

Niebawem kolejna dawka 'świdermajerów', a także pierwsze migawki z Podlasia. 

Serdecznie zapraszam!

"Ora et Labora" - Módl się i pracuj... albo wypoczywaj :)

Jest takie miejsce, gdzieś na ziemi łódzkiej, które odwiedziłam już kilka razy i do którego wracam chętnie. To miejsce to dawny klasztor Cystersów w Sulejowie. Dziś siedziba trzygwiazdkowego hotelu z basenem i SPA. Ale klimat dawnych czasów został w dużej mierze zachowany. Jeśli więc nie macie jeszcze planów na majówkę, to może Podklasztorze?

Budynek hotelu

 Kościół w stylu romańskim

Otoczenie

Krzew gorejący (?) :)

Widok z okna

 

W czerni i bieli

W okolicy znajdziecie kilka atrakcji, między innymi rzeka Pilica, czy Zalew Sulejowski. Niedaleko stąd do Piotrkowa Trybunalskiego i Tomaszowa Mazowieckiego. Nie zapomniano też o dzieciach, które na pewno ucieszą się z basenu, czy kolorowego placu zabaw.
(Zdjęcia z telefonu)

A to ja :) Foto by mąż :)

Na koniec kilka ciekawostek:

*Opactwo Cystersów w Sulejowie ufundował Kazimierz II Sprawiedliwy. Związana jest z tym ciekawa legenda:
"Legenda o powstaniu klasztoru mówi o polowaniu księcia Kazimierza w porastającej tę okolicę puszczy. Książę miał się podczas pogoni za jeleniem odłączyć od drużyny. Tymczasem nadeszła silna burza. Szukającego – wśród wichury, błyskawic i zacinającego ulewnego deszczu – otuchy w modlitwie księcia dobiegł z nieba głos: "Zbuduj w tym miejscu kościół, a doprowadzę cię do sług twoich". Słysząc to, książę padł na ziemię i przyrzekł spełnić wolę Bożą. Gdy wstał, ujrzał wokół siebie dwanaście lwów, które doprowadziły go do dworzan. Na pamiątkę tego zdarzenia miano umieścić w kościele dwanaście rzeźb lwów^{" 
[Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Opactwo_Cysters%C3%B3w_w_Sulejowie]}
 
*W 2012 roku budynek hotelu został uznany za pomnik historii 

*Podobno w tym miejscu kręcono sceny do takich produkcji jak: serial „Janka”, cz filmów: „Pan Wołodyjowski”, „Potop”, „Naznaczony” oraz  „Południe-Północ”.

[źródło ciekawostek: http://www.hotelpodklasztorze.pl/zwiedzanie_czyli_lekcja_hostorii]

Hotel przeszedł właśnie gruntowny remont. Pokoje i restauracja są bardzo klimatyczne, jedzenie smaczne, otoczenie urocze.

Jeśli zainteresowało Cię to miejsce, zajrzyj też tutaj:
Hotel Podklasztorze
Cystersi - Sulejów
Wikipedia

Magia fotografii analogowej, czyli czy coś z tej kliszy wyszło?

Moje wspomnienia z ciemni fotograficznej (tzn. szczelnie zamkniętej łazienki) sięgają zamierzchłych czasów, kiedy to dzieckiem będąc, podglądałam pracę taty w tym temacie. Porozwieszane na sznurkach mokre zdjęcia, dziwnie sprzęty dookoła (i ten żal, że nie pozwolono mi się nimi bawić) i przede wszystkim nie dający się z niczym pomylić zapach chemikaliów. Niestety kiedy byłam już trochę większa, tata zaprzestał samodzielnego wywoływania zdjęć.

Nie spodziewałam się, że ten temat jeszcze do mnie wróci. I, że tym razem sama będę miała okazję przeprowadzić proces tworzenia zdjęcia od początku do końca. Zapewne niewiele osób dziś w dobie cyfrówek, o tym myśli.

Aż zapisałam się na kurs fotograficzny, na którym w niewielkim stopniu, ale zawsze, miałam okazję poczuć to na własnej skórze i powiem Wam jedno, MAGIA.

Ta chwila, kiedy wrzucasz czysty, biały prostokąt do kuwety z wywoływaczem i nagle z nicości pojawia się obraz. Nieidealny, za ciemny, za jasny, nieostry. Ale mój. Mój własny, całkowicie i niezaprzeczalnie. Zakochałam się w tym i bardzo chcę to jeszcze powtórzyć.

Zapytam taty, może jeszcze coś z dawnych lat gdzieś zostało...

Wyszło, nie wyszło. Pamiątka jest a i ogromna zachęta na przyszłość. (Godziny na zdjęciu nie będę komentować :
Warszawa w stylu retro by Magda ;)

 

 

Tego "kiczu" też nie mogło zabraknąć :)

 To tyle. Masakra, nie? :P Ale moje! Chociaż PKiN, mimo że nieostry, nawet mi się podoba.
Jeżeli kiedykolwiek będziecie mieli okazję spróbować samodzielnie wywołać kliszę, którą wcześniej zapełniliście własnymi zdjęciami, zachęcam. Fajna sprawa.

A w następnym poście wracam już do mojej cyfrówki i przedstawię Wam miejsce w województwie łódzkim, do którego chętnie wracam.
Zapraszam!!!